بنگر بیا که سوزم زغمی عشق خموشم
تویی آرزوی قلبم زتمام زنده گانی
بی تو بی خود و خرابم بی نوا وغم بدوشم
گرچه باهمیم ولیکن زتو دورو دور دورم
چو میان آه و اشک وغمو دردو ناله جوشم
مددم بکن خدایا! که نمیرم از فراقش
چو توان دیگرم نیست ز غمش سیه هوشم
ای تمام هست و بودم ای ربوده عقل و هوشم
بنگر بیا که سوزم ز غمی عشق خموشم
